Zondagmorgen was het vroeg uit de veren! De weerman had nochtans hardnekkige mist voorspeld, maar toen we in Koekelare arriveerden bleek het heel goed mee te vallen. Dat was een pak van ons hart want we vreesden al voor een scenario zoals vorig jaar in Koekelare…

Phil had ervoor gekozen om de blauwe Subaru N10 nog eens uit de stal te halen. Het team van Jos Boon had de standaard versnellingsbak vervangen door een sequentiële en die moest natuurlijk eens getest worden. Phil had nog nooit eerder met zo’n versnellingsbak gereden. Het was dus wennen. Aanvallen zoals vorig jaar zat er dus niet in vanaf de eerste ronde aangezien Phil nog niet het volste vertrouwen had. We reden rustig, maar ook niet te kalm de eerste drie ronden uit. Na de derde ronde waren we al een paar plaatsen vooruit geschoven in het klassement. We stonden net buiten de top 10 en we vonden dat daar iets aan gedaan moest worden. Voor de laatste ronde hebben we ons nog eens schrap gezet. Phil had het schakelen met de sequentiële bak al iets beter onder knie en dat was aan onze tijden te merken: op kp Kortemark klokten we 7 seconden vroeger af dan onze snelste tijd op die kp tot dan en 17 seconden sneller dan onze 3e doortocht. De rest werkten we ook af op een vlot tempo waardoor we ons doel hadden bereikt en in de top 10 binnen getuimeld waren. Ook al lukte het met de nieuwe versnellingsbak niet om onze besttijden van vorig jaar te evenaren, we waren tevreden met onze 8e plaats algemeen. Op de service stond ons zelfs nog een verrassing te wachten: toen we uitstapten bleek er een flink stuk uit de velg links vooraan te zijn…